تبليغاتX
ستاره ی سهیل
من به این صفحات سفید مجازی مدیونم، به تک تک واژه هایی که نوشته ام، به تک تک کسانی که گوشه ای از مرا خوانده اند و به همه ی آنها که مرا شنیده اند.

خداحافظ وبلاگ جان، اینجا دیگر جای ماندن نبود، نا محرم به حریمم راه پیدا کرده بود، چاره ای نبود، باید می رفتم.


من، امروز، اینجا، به احترام تمام شما که گوشه ای از لحظه هایم را خوانده اید کلاه از سر بر می دارم.

خداحافظ رفقا

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم اسفند 1389ساعت 10:29 قبل از ظهر توسط ستاره |